HUN OGEN DIE MIJN OGEN ZOEKEN
De onverschilligheid waarmee elke dag in Nederland meer dan 1,8 miljoen dieren worden geslacht is niet normaal. Beelden van dierenleed zijn in mijn werk een steeds grotere rol gaan spelen. Sinds ik zo dichtbij het lijden van dieren ben geweest kan en wil ik mijn ogen niet sluiten, mij niet omkeren en doen of ik het nooit heb gezien. In potdichte dieronterende stallen, tijdens gruwelijke transporten en in moordende slachthuizen. Hun ogen die mijn ogen zoeken. Mijn handen die trilden terwijl ik beelden moest blijven maken. Ik heb letterlijk gekotst omdat ik niet kon ingrijpen terwijl hun doodstrijd gaande was.
Ik zal al hun hartverscheurende geluiden van pijn en angst nooit meer vergeten.
Elke dag weet ik dat dieren enorm veel leed wordt aangedaan en dat wat ik gisteren heb gezien vandaag weer plaatsvindt maar dan met andere “meat victims” . Dat dit door de sector met veel geld en lobby wordt afgedaan als normaal vind ik onacceptabel. De onverschilligheid waarmee elke dag in NL meer dan 1,8 miljoen dieren worden geslacht (vermoord) is niet normaal. Tot ik mijn laatste adem uitblaas zal ik niet ophouden te laten zien en te spreken over deze onacceptabele onderdrukking en het misbruiken van dieren; zal ik strijden voor de rechten van dieren en ze verdedigen tot hun vrijheid van leven een feit is.
Toen ze 5 maand waren zijn deze kalfjes op de foto hieronder halal geslacht. Kalfjes zijn het afvalproduct van de zuivelindustrie.